<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Archiwa: Od serca - Konfabula</title>
	<atom:link href="https://konfabula.pl/category/od-serca/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link></link>
	<description>Blog &#124; Na książkach wychowani</description>
	<lastBuildDate>Fri, 26 Apr 2024 10:09:38 +0000</lastBuildDate>
	<language>pl-PL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>

<image>
	<url>https://konfabula.pl/wp-content/uploads/2016/02/cropped-logo2-32x32.png</url>
	<title>Archiwa: Od serca - Konfabula</title>
	<link></link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Moja urodzinowa spowiedź. Jestem&#8230;</title>
		<link>https://konfabula.pl/moja-urodzinowa-spowiedz-jestem/</link>
					<comments>https://konfabula.pl/moja-urodzinowa-spowiedz-jestem/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Monika Kilijańska]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 27 Apr 2024 09:47:31 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Od serca]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://konfabula.pl/?p=11221</guid>

					<description><![CDATA[<p>Jest taki moment w życiu, kiedy muszę się do czegoś przyznać: jestem... </p>
<p>Artykuł <a href="https://konfabula.pl/moja-urodzinowa-spowiedz-jestem/">Moja urodzinowa spowiedź. Jestem&#8230;</a> pochodzi z serwisu <a href="https://konfabula.pl">Konfabula</a>.</p>
]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://konfabula.pl/moja-urodzinowa-spowiedz-jestem/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>6</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Mam dosyć pamiętania o wszystkim</title>
		<link>https://konfabula.pl/mam-dosyc-pamietania-o-wszystkim/</link>
					<comments>https://konfabula.pl/mam-dosyc-pamietania-o-wszystkim/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Monika Kilijańska]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 02 Jan 2023 08:46:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Od serca]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://konfabula.pl/?p=10497</guid>

					<description><![CDATA[<p>Boże, pomóż ludziom mieszkającym w moim domu, jeśli nie ma mnie w pobliżu lub jeśli coś stanie się z moją pamięcią. Żeby nie było: moja pamięć jest dobra, ale krótkotrwała. Jednak przydaje się ona w kryzysowych sytuacjach, bo chyba kortyzol, adrenalina, czy co tam jeszcze na nią wpływa, potrafi niwelować pożary w domu. Te socjalne, międzyludzkie pożary. Ale i ja czasem mam dosyć.</p>
<p>Artykuł <a href="https://konfabula.pl/mam-dosyc-pamietania-o-wszystkim/">Mam dosyć pamiętania o wszystkim</a> pochodzi z serwisu <a href="https://konfabula.pl">Konfabula</a>.</p>
]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://konfabula.pl/mam-dosyc-pamietania-o-wszystkim/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>12</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Nie mów tego do kobiety w ostatnich tygodniach ciąży!</title>
		<link>https://konfabula.pl/nie-mow-tego-do-kobiety-w-ciazy/</link>
					<comments>https://konfabula.pl/nie-mow-tego-do-kobiety-w-ciazy/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Monika Kilijańska]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 02 Feb 2021 07:10:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Od serca]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://konfabula.pl/?p=9420</guid>

					<description><![CDATA[<p>Swego czasu na sugestię „zasłoń okno” obruszałam się, bo ja wcale słoniem nie jestem. Ale przyznajmy się: ktoś, kto targa przed sobą 25-kilogramowy brzuch (tak, za każdym razem dość sporo w ciąży tyłam), nie może być uznawany za szczuplaka. Dziś wspominam te żarciki z rozrzewnieniem, ale nadal tkwią mi niektóre słowa, wypowiedziane zapewne niewinnie, który zdecydowanie żadna kobieta nie powinna usłyszeć!</p>
<p>Artykuł <a href="https://konfabula.pl/nie-mow-tego-do-kobiety-w-ciazy/">Nie mów tego do kobiety w ostatnich tygodniach ciąży!</a> pochodzi z serwisu <a href="https://konfabula.pl">Konfabula</a>.</p>
]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://konfabula.pl/nie-mow-tego-do-kobiety-w-ciazy/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>12</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Czego nauczyły mnie moje dzieci kiedy chciałam krzyczeć</title>
		<link>https://konfabula.pl/co-nauczyly-mnie-moje-dzieci-kiedy-chcialam-krzyczec/</link>
					<comments>https://konfabula.pl/co-nauczyly-mnie-moje-dzieci-kiedy-chcialam-krzyczec/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Monika Kilijańska]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 03 Sep 2020 17:57:01 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Od serca]]></category>
		<category><![CDATA[Wychowanie]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://konfabula.pl/?p=8967</guid>

					<description><![CDATA[<p>Nie jest łatwo być mamą. Czasem jest się krzykiem. Jednak pewnego dnia to nie ja dziecko, a dziecko mnie nauczyło jak na nie nie krzyczeć. </p>
<p>Artykuł <a href="https://konfabula.pl/co-nauczyly-mnie-moje-dzieci-kiedy-chcialam-krzyczec/">Czego nauczyły mnie moje dzieci kiedy chciałam krzyczeć</a> pochodzi z serwisu <a href="https://konfabula.pl">Konfabula</a>.</p>
]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://konfabula.pl/co-nauczyly-mnie-moje-dzieci-kiedy-chcialam-krzyczec/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>14</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Nigdy nie proś, by mąż pomógł Ci w domu!</title>
		<link>https://konfabula.pl/nigdy-nie-pros-by-maz-pomogl-ci-w-domu/</link>
					<comments>https://konfabula.pl/nigdy-nie-pros-by-maz-pomogl-ci-w-domu/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Monika Kilijańska]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 03 Aug 2020 05:05:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Od serca]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://konfabula.pl/?p=8918</guid>

					<description><![CDATA[<p>Mąż pomaga w domu? Prosisz go o to? A może wcale to nie jest dobra droga do osiągnięcia równowagi w domu? Bo pomaganie komuś jest zdradliwe...</p>
<p>Artykuł <a href="https://konfabula.pl/nigdy-nie-pros-by-maz-pomogl-ci-w-domu/">Nigdy nie proś, by mąż pomógł Ci w domu!</a> pochodzi z serwisu <a href="https://konfabula.pl">Konfabula</a>.</p>
]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://konfabula.pl/nigdy-nie-pros-by-maz-pomogl-ci-w-domu/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>19</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Jestem matką. Mam supermoc</title>
		<link>https://konfabula.pl/jestem-matka-mam-supermoc/</link>
					<comments>https://konfabula.pl/jestem-matka-mam-supermoc/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Monika Kilijańska]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 13 Jul 2020 14:59:43 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Od serca]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://konfabula.pl/?p=8859</guid>

					<description><![CDATA[<p>Podobno każda matka ma supermoc. Powiem Wam jakie: staje się niewidzialna. Zaraz wytłumaczę, bo wcale nie chodzi o bohaterskość, a całkowitą normalność... </p>
<p>Artykuł <a href="https://konfabula.pl/jestem-matka-mam-supermoc/">Jestem matką. Mam supermoc</a> pochodzi z serwisu <a href="https://konfabula.pl">Konfabula</a>.</p>
]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://konfabula.pl/jestem-matka-mam-supermoc/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>22</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Zrób coś z dziećmi, czego niektórzy w dobie koronawirusa nie mogą zrobić</title>
		<link>https://konfabula.pl/zrob-cos-z-dziecmi-w-dobie-koronawirusa/</link>
					<comments>https://konfabula.pl/zrob-cos-z-dziecmi-w-dobie-koronawirusa/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Monika Kilijańska]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 03 Apr 2020 14:01:07 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Od serca]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://konfabula.pl/?p=8639</guid>

					<description><![CDATA[<p>W Japonii jak chce się komuś dopiec, mówi się „obyś żył w ciekawych czasach”. Bo o ile dla nas było wygodniej żyć w czasach przed koronawirusem, tych nudnych i nieprzewidywalnych, prawda? Choć były problemy, choć czasem w małżeństwie się nie układało, czasem zdarzały się rozwody i walka o widzenia z dzieckiem, to jednak teraz jest zdecydowanie gorzej. Ale możemy coś zrobić dla lekarzy. Pozwólcie jednak, że opowiem Wam pewną historię. Znam pewnego lekarza&#8230; Mój znajomy jest lekarzem i ojcem małej 4-letniej Kasi. Choć jej rodzice nie są już razem, ile razy rozmawiam z jej mamą, Mariolą, wspomina, jak bardzo jest dumna z pracy, którą on wykonuje. Mimo że ich małżeństwo się skończyło, zawsze mam szacunek i podziw dla byłego. Zwłaszcza teraz. Ponieważ w trakcie zmasowanego ataku koronawirusa na życie i zdrowie dopiero pokazuje, co to znaczy poświęcenie. Jak to jest stawiać innych na pierwszym miejscu. Żyć przysięgą Hipokratesa. Kiedy ostatnio rozmawiałyśmy na Messengerze, opowiedziała mi, że dopiero ostatnie dni pokazały jej to, że wcale nie jest już jak kiedyś, zwyczajnie. Że coś się zmieniło. Była to sobota jak każda, choć wszyscy mieli zakaz wychodzenia z domów. Nie oznaczało to jednak, że on, ojciec, zrezygnował z widzenia z córką. Kasia przecież czeka na soboty w utęsknieniem. Od roku soboty z tatą stały się dla niej miłą tradycją. Tego dnia było jednak inaczej. Ojciec i lekarz w czasach zarazy Przyjechał o umówionej godzinie, wysiadł z samochodu i stanął tylko około dziesięć metrów przed domem. Jak relacjonowała mi znajoma, na początku myślała, że czeka na dziecko na zewnątrz. Czasem się mu to zdarzało, a mała biegła wtedy prosto w jego otwarte ramiona. Kasia nakłądała buciki i kurtkę, a jej mama wyszła, by porozmawiać z jej ojcem. Zapytała, jak się miewa, bo był bardziej zmęczony niż zwykle. Powiedział: „Przygotowuję się do wojny”. Na jego twarzy nie widać było, że żartuje, mówił całkiem poważnie. Jako lekarz jest przyzwyczajony do presji. Przeszedł już 12-letnie szkolenie, 100-godzinny tydzień pracy i 14-dniowe odcinki bez dnia wolnego. Bywał tak zmęczony, że kiedyś zasnął, pijąc szklankę soku pomarańczowego z głową opartą o rękę siedząc przy stole. Jednak nigdy nie wygląda aż tak źle. Kasia przybiegła, ale nie uściskał jej. Było dużo uśmiechów i rozmowy, ale bez przytulania. Ani jednego. Pomyślicie: który ojciec tak robi? Powiem Wam: ktoś, kto dba o większe dobro i jest gotów poświęcić się dla niego. Ktoś, kto w tym momencie chce przedkłada potrzeby pacjentów, współpracowników i systemu opieki zdrowotnej naszego kraju nad tym, czego chce lub czego potrzebuje jego dziecko. Ruszyło mnie to! Gest tego ojca dotarły do mnie w sposób, w jaki żadna wiadomość prasowa ani specjalny raport nigdy nie mogły. Po prostu codziennie chodząc do pracy mógł się rozchorować. W rzeczywistości spodziewa się, że tak może się stać. Ciągle przecież brakuje sprzętu do dezynfekcji, maseczek, przyłbic. Jest to rzeczywistość dla każdego lekarza, pielęgniarki i pracownika służby zdrowia, który pojawia się, aby opiekować się innymi ludźmi w zwykłych okolicznościach, ale teraz bardziej niż kiedykolwiek. Tak jest nie tylko w Polsce, to nie wina systemu. Nikt nie był przygotowany. Ci ludzie wykonują swoją część zadania i choć tego najczęściej nie mówią, to proszą nas, abyśmy zrobili swoje. Pozostają w pracy, aby ratować życie i potrzebują nas, aby im pomóc, pozostając w domu. Mimo że taka izolacja może nie być luksusem. Fot. Army Medicine, CC BY 2.0 Co możesz zrobić? Zostań w domu. Przekaż datek na jakąś akcję związaną z kupnem sprzętu potrzebnego do walki z koronawirusem – w całym kraju jest ich naprawdę sporo. Może umiesz szyć? Albo masz drukarkę 3D? Możesz uszyć choćby kilka maseczek, zapytaj o tym na lokalnej grupie choćby na Facebooku – zwykle są osoby, które już się tym zajmują i poradzą co i jak robić. Możesz wydrukować przyłbice czy sprzęt do intubacji. Zapytaj oddziały ratunkowe, często to tam najbardziej brakuje sprzętu. Możesz też zrobić to, czego lekarze często nie mogą: bądź ze swoim dzieckiem, przytul. Uściśnij trochę częściej bliskich. Dla nich. Dla nas wszystkich.</p>
<p>Artykuł <a href="https://konfabula.pl/zrob-cos-z-dziecmi-w-dobie-koronawirusa/">Zrób coś z dziećmi, czego niektórzy w dobie koronawirusa nie mogą zrobić</a> pochodzi z serwisu <a href="https://konfabula.pl">Konfabula</a>.</p>
]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://konfabula.pl/zrob-cos-z-dziecmi-w-dobie-koronawirusa/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>26</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>To nie postanowienie noworoczne &#8211; to lista na całe życie!</title>
		<link>https://konfabula.pl/postanowienie-noworoczne-na-cale-zycie/</link>
					<comments>https://konfabula.pl/postanowienie-noworoczne-na-cale-zycie/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Monika Kilijańska]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 07 Jan 2020 19:17:48 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Od serca]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://konfabula.pl/?p=7924</guid>

					<description><![CDATA[<p>Początek Nowego Roku to w wielu domach, w moim też, konstruowanie listy postanowień noworocznych. Czasem też sprawdzania, czy zeszłoroczne postanowienia stanowiły cele, czy tylko czcze marzenia. Ot, choćby jak mój, że poprawię wszystkie zdjęcia na blogu. Taaa, jasne… Dlatego zaczęłam się zastanawiać czy lista rzeczy do zrobienia - roczna, miesięczna, tygodniowa czy choćby dzienna – nie powinna być połączeniem radość i zadowolenia, a nie musu i wyrzutów sumienia? Co jeśli to ostatnie?  </p>
<p>Artykuł <a href="https://konfabula.pl/postanowienie-noworoczne-na-cale-zycie/">To nie postanowienie noworoczne &#8211; to lista na całe życie!</a> pochodzi z serwisu <a href="https://konfabula.pl">Konfabula</a>.</p>
]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://konfabula.pl/postanowienie-noworoczne-na-cale-zycie/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>26</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Czasem mąż jest bardziej współlokatorem</title>
		<link>https://konfabula.pl/czasem-maz-jest-bardziej-wspollokatorem/</link>
					<comments>https://konfabula.pl/czasem-maz-jest-bardziej-wspollokatorem/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Monika Kilijańska]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 05 Nov 2019 11:59:43 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Od serca]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://konfabula.pl/?p=7732</guid>

					<description><![CDATA[<p>Czujesz czasami ta rutynę dnia codziennego? Tą prędkość przekazywania w drzwiach dzieci ich ojcu, by spokojnie dokończyć obiad lub swoje sprawy? Czy partner czasem nie staje się takim współlokatorem i nikim więcej?</p>
<p>Artykuł <a href="https://konfabula.pl/czasem-maz-jest-bardziej-wspollokatorem/">Czasem mąż jest bardziej współlokatorem</a> pochodzi z serwisu <a href="https://konfabula.pl">Konfabula</a>.</p>
]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://konfabula.pl/czasem-maz-jest-bardziej-wspollokatorem/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>34</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Bicie dzieci to żadna kara</title>
		<link>https://konfabula.pl/bicie-dzieci-dziecinstwo-w-wcieniu-rozgi/</link>
					<comments>https://konfabula.pl/bicie-dzieci-dziecinstwo-w-wcieniu-rozgi/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Monika Kilijańska]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 11 Oct 2019 10:00:57 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Książki dla rodziców]]></category>
		<category><![CDATA[Kulturalnie]]></category>
		<category><![CDATA[Od serca]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://konfabula.pl/?p=7626</guid>

					<description><![CDATA[<p>Przemoc wobec nieletnich to nie tylko bicie dzieci: to też szarpanie, ubliżanie, potrząsanie, izolowanie, karny jeżyk i uważanie, że dzieci głosu nie mają.</p>
<p>Artykuł <a href="https://konfabula.pl/bicie-dzieci-dziecinstwo-w-wcieniu-rozgi/">Bicie dzieci to żadna kara</a> pochodzi z serwisu <a href="https://konfabula.pl">Konfabula</a>.</p>
]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://konfabula.pl/bicie-dzieci-dziecinstwo-w-wcieniu-rozgi/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>41</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
