Archiwa: Poradniki - Konfabula

Hummusy i pasty – czyli smarowidła na kanapkę i nie tylko

Monika Kilijańska — Tue, 07 Jan 2025 18:53:46 +0000

Właściwie całe życie moje śniadania wyglądały jak we Francji: pieczywo, masełko, dżem domowej roboty. Ale pewnego dnia na mój stół trafił ręcznie robiony przez sąsiadkę hummus (pozdrawiam Lidkę z Bahrajnu!) i przepadłam. A że jeden smak hummusu, jak dżemu, szybko się nudzi, nic dziwnego, że książka „Hummusy i pasty” spadła na mnie jak błogosławieństwo. Zobaczcie co można z jej przepisów zrobić!Właściwie całe życie moje śniadania wyglądały jak we Francji: pieczywo, masełko, dżem domowej roboty. Ale pewnego dnia na mój stół trafił ręcznie robiony przez sąsiadkę hummus (pozdrawiam Lidkę z Bahrajnu!) i przepadłam. A że jeden smak hummusu, jak dżemu, szybko się nudzi, nic dziwnego, że książka „Hummusy i pasty” spadła na mnie jak błogosławieństwo. Zobaczcie co można z jej przepisów zrobić! Nieco o autorze Konrad Budzyk – autor, smakosz i pasjonat kulinariów – zadebiutował na rynku wydawniczym nietuzinkową pozycją jaką jest „Hummusy i pasty„. Recenzowałam niedawno jego fantastyczne „Totalnie tofu„. To dzięki jego blogowi www.przepisydlazielonych.pl dowiedziałam się czym jest Eleplant (podpowiem: masłem roślinnym, które nie zachowuje się jak margaryna, bo to nie to samo). Co znajdziemy w książce? Nazwa mówi sama za siebie: hummusy i pasty. Zarówno klasyczne hummusy, jak i takie, które zaskakują połączeniem składników. Przecież zblendować, doprawić i posmarować można kanapkę czerwoną soczewicą, smalczykiem z fasoli, pastą buraczaną (zwłaszcza jeśli lubisz buraccio, carpaccio z buraka!), pieczoną dynią, bezrybnym paprykarzem z tofu, a nawet czekoladowym hummusem. Mój ulubiony przepis Niewiele trzeba, żeby mnie kulinarnie zaskoczyć, ale jedyne, czego nie lubię w kuchni, to monotonia. Dlatego nawet jeśli jem tosty z dżemem, to za każdym razem innym. Nie inaczej jest ze smarowidłami: uwielbiam testować! A do tego uwielbiam brokuła. To bogate źródło białka, błonnika, żelaza, witaminy C, A i K, witamin z grupy B, magnezu, fosforu, potasu i cynku. Nic dziwnego, że pasta pasta z brokuła zagościła na moim stole. Przepis jest banalnie łatwy, po potrzebujemy jedynie ugotowane różyczki brokuła, wege majonez (też z przepisu z książki), pieprz, sól i ząbek czosnku. Czosnku zawsze można dodać więcej, bo nie ma czegoś takiego jak za mało czosnku! Blendujemy i voila, gotowe! Co dalej? Pasta z brokuła to nie tylko smarowidło na kanapki, do bułek, chleba, a także jako dip. Po dodaniu ciecierzycy podczas blendowania, a potem wymieszaniu pasty z makaronem staje się fantastycznym elementem szybkiego obiadu na ciepło, z dużą zawartością białka. A jeśli doda się do niego ser żółty, lub fetę, to już w ogóle niebo w gębie.

Artykuł Hummusy i pasty – czyli smarowidła na kanapkę i nie tylko pochodzi z serwisu Konfabula.

Kuchnia narodowa. Osobista podróż przez kultury, historię i smaki

Monika Kilijańska — Sat, 04 Jan 2025 11:15:16 +0000

Często jest tak, że pewne miejsca kojarzymy z zapachem albo jakąś tradycją kulinarną. Ale czasem może być jak w kawale z rybą, którą kolejne dwa pokolenia kobiet w domu dzieliły zawsze na pół przed usmażeniem. Żadna nie zastanawiała się dlaczego tak robi, a powód był prozaiczny: babcia miała za małą patelnię, by rybę usmażyć w całości. Kolejne pokolenia bezrefleksyjnie jedynie powielały tą tradycję. A zastanawialiście się dlaczego niektóre potrawy, takie jak pizza, ramen i tapas, są uznawane za symbole miejsc ich pochodzenia? Książka "Kuchnia narodowa. Osobista podróż przez kultury, historię i smaki" odsłania kulisy ich popularności!

Artykuł Kuchnia narodowa. Osobista podróż przez kultury, historię i smaki pochodzi z serwisu Konfabula.

Totalnie tofu – coś więcej niż książka kucharska

Monika Kilijańska — Thu, 02 Jan 2025 11:57:40 +0000

To? Fuuu... - niejeden raz tak właśnie ktoś reaguje na wzmiankę, że jakieś danie na moim stole nie jest mięsne, lecz wege, z dodatkiem tofu. A i ja sama długo przekonywałam się do tego składnika, bo, najzwyczajniej na świecie, nie potrafiłam go odpowiednio przyrządzić. Ale z tofu jak z mięsem - potrzeba odpowiednich przypraw i ślinianki działają już na sam zapach potrawy. Co, jak, z czego i kiedy, a przede wszystkim dlaczego tłumaczy Konrad Budzyk z przepisydlazielonych.pl w swojej książce "Totalnie tofu".

Artykuł Totalnie tofu – coś więcej niż książka kucharska pochodzi z serwisu Konfabula.

Zabawy matematyczne z klockami Lego Duplo

Monika Kilijańska — Thu, 14 Nov 2024 09:48:34 +0000

Oto pięć angażujących zabaw z użyciem klocków Lego Duplo!

Artykuł Zabawy matematyczne z klockami Lego Duplo pochodzi z serwisu Konfabula.

Czy katolicy mogą obchodzić Halloween?

Monika Kilijańska — Thu, 31 Oct 2024 13:28:55 +0000

Każdego roku wśród katolików i innych chrześcijan toczy się dyskusja: czy Halloween to święto satanistyczne, czy raczej świeckie? Czy katolickie dzieci powinny przebierać się za duchy, gobliny, wampiry i demony? Czy strach jest dobry dla dzieci? W tej debacie często ginie historia Halloween, które, dalekie od pogańskiego święta religijnego lub satanistycznego, jest w rzeczywistości chrześcijańską uroczystością mającą prawie 1300 lat. Czy Halloween jest katolickie?

Artykuł Czy katolicy mogą obchodzić Halloween? pochodzi z serwisu Konfabula.

Domowe Pumpkin Spice Latte

Monika Kilijańska — Thu, 10 Oct 2024 07:19:44 +0000

Jesień to czas dyni i dyniowej kawy z korzennymi przyprawami, czyli Pumpkin Spice Latte. Co jednak jeśli nie mamy żadnej porządnej kawiarni pod domem czy blokiem? Warto wtedy zrobić ją sobie w domowym zaciszu. Nie jest to wcale takie trudne!

Artykuł Domowe Pumpkin Spice Latte pochodzi z serwisu Konfabula.

Czy krzyk jest potrzebny, by dzieci nas wysłuchały?

Monika Kilijańska — Wed, 11 Sep 2024 13:34:20 +0000

Czy krzyk jest potrzebny, by dzieci nas wysłuchały? Oczywiście, jeśli niedosłyszą, warto mówić nieco głośniej. A jeśli są w niebezpieczeństwie to my, jako rodzice, też raczej cicho siedzieć nie będziemy. Ale są społeczności, w których od wieków na dzieci i do dzieci się nie krzyczy. Jak oni to robią?

Artykuł Czy krzyk jest potrzebny, by dzieci nas wysłuchały? pochodzi z serwisu Konfabula.

Czy można przeglądać telefon dziecku?

Monika Kilijańska — Wed, 07 Aug 2024 05:04:00 +0000

Hejt, mowa nienawiści, nagość, stalking, grooming i jeszcze pewnie wiele innych rzeczy czeka codziennie w internecie. Czeka także na twoje dziecko. Jak je przed tym chronić? Możemy korzystać z różnego rodzaju blokad, ale prędzej czy później dziecko albo je obejdzie, albo znajdzie w otoczeniu sposób, by internet oglądać na innym urządzeniu. To może kontrolnie sprawdzać co też dziecko robi w necie? Tak, ale też nie… Prawne aspekty Konstytucja RP, czyli nadrzędny nad wszystkimi innymi akt prawny gwarantuje w art. 49 wszystkim obywatelom, bez względu na wiek ochronę tajemnicy korespondencji. A taką są np. SMS-y czy maile. Art. 49. Zasada wolności komunikowania się Zapewnia się wolność i ochronę tajemnicy komunikowania się. Ich ograniczenie może nastąpić jedynie w przypadkach określonych w ustawie i w sposób w niej określony. Taką ustawą może być Kodeks rodzinny i opiekuńczy i art. 95: Art. 95§1. Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.[…]§3. Władza rodzicielska powinna być wykonywana tak, jak tego wymaga dobro dziecka i interes społeczny.[…] Art. 96§1. Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim. Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień. Życiowe aspekty W związku z powyższym rodzic może czytać korespondencję, więc i SMS-y, maile, wiadomości na czacie, jeśli istnieją uzasadnione podstawy, by złamać tajemnicę korespondencji. Taką podstawą może być szeroko pojęte dobro i troska o rozwój duchowy czy psychiczny oraz zdrowie dziecka. I właściwie rodzice wtedy mają nie tyle prawo, co obowiązek. A czy może nauczyciel, opiekun na obozie? Według art. 99 prawa oświatowego pkt 4 z 14 grudnia 2016 r. szkoła może we własnym zakresie ustalić zasady wnoszenia i korzystania z telefonów komórkowych na terenie placówki. Będą one znajdowały się w ogólnodostępnym statucie szkoły. Statut może określić nie tylko czy uczniowie mogą przynosić i korzystać z telefonów, ale także czy nauczyciel może zażądać odłożenia telefonu lub oddania w depozyt (co nie jest jednoznaczne z odebraniem telefonu!). Art. 99. [Określenie w statucie szkoły obowiązków ucznia]Obowiązki ucznia określa się w statucie szkoły z uwzględnieniem obowiązków w zakresie:[..]4) przestrzegania warunków wnoszenia i korzystania z telefonów komórkowych i innych urządzeń elektronicznych na terenie szkoły; Oczywiście rodzice uczniów muszą wyrazić na to zgodę – tylko wtedy statut będzie zgodny z art. 64 ust 3 Konstytucji Rzeczypospolitej z 2 kwietnia 1997 r. stanowiącym o tym, że własność może być ograniczona tylko w drodze ustawy i nie może naruszać prawa własności. Art. 64. [Prawo do własności, innych praw majątkowych, prawo dziedziczenia]1. Każdy ma prawo do własności, innych praw majątkowych oraz prawo dziedziczenia.2. Własność, inne prawa majątkowe oraz prawo dziedziczenia podlegają równej dla wszystkich ochronie prawnej.3. Własność może być ograniczona tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim nie narusza ona istoty prawa własności. Podobne uregulowania, związane z bezpieczeństwem czy dzieci czy mienia, mogą obowiązywać na obozach, koloniach czy szkoleniach z udziałem dzieci. A co potem? Tu zahaczamy o aspekty czysto moralne. Czy sprawa, która słania nas, rodziców, do przeglądania cudzej korespondencji, jest na tyle ważna, by niszczyć zaufanie? Takie działanie zaburza poczucie bezpieczeństwa, podważa samoocenę. Według Konwencji o prawach dziecka, Artykuł 16. dokumentu, przyjętego przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych 20 listopada 1989 roku, Żadne dziecko nie będzie podlegało arbitralnej lub bezprawnej ingerencji w sferę jego życia prywatnego, rodzinnego lub domowego czy w korespondencję ani bezprawnym zamachom na jego honor i reputację. Dziecko ma prawo do ochrony prawnej przeciwko tego rodzaju ingerencji lub zamachom. Ponadto powyżej 13 roku życia dziecko nabywa pewne prawa robić np. robić drobne zakupy. Może też decydować o swoich oszczędnościach, także tych na koncie bankowym, o ile rodzice nie złożą sprzeciwu na piśmie. Dzieci są nadal sprytne i spostrzegawcze. Jeśli odkryją, że rodzic narusza jego prywatność, grzebie po szafkach, torbie, w telefonie czy komputerze, można się spodziewać, że będzie kasowało wiadomości, czyściło historię przeglądarki, używało szyfrowanych połączeń i haseł. A wtedy nic nie zdziałamy nawet w przypadku narażenia życia bądź zdrowia. Przykład z innych państw Dosłownie na dniach Senat USA uchwalił ustawę o Bezpieczeństwie i Prywatności Dzieci w Internecie (Kids Online Safety and Privacy Act – KOSPA). Ustawa będzie wymagać od firm technologicznych wdrożenia środków mających na celu ochronę dzieci przed narażeniem na szkodliwe treści. Jak? Przede wszystkim spersonalizowane reklamy nie będą im się wyświetlały w mediach społecznościowych czy na stronach internetowych. Mają zostać ograniczone takie funkcje, jak automatyczne odtwarzanie wideo lub systemy nagród, które „zwiększają lub przedłużają korzystanie” z mediów społecznościowych. Nie będą zbierane dane nieletnich, a rodzice będą mogli kontrolować konto, monitorować czas spędzany online czy żądać np. usunięcia danych z mediów społecznościowych. Mają zostać wdrożone nowe ustawienia prywatności oraz maksymalne bezpieczeństwo na kontach społecznościowych nieletnich, w tym ograniczenie kontaktu z nieznajomymi. Dla firm technologicznych oznacza to nowe audyty i raporty, dla nas: nowe praktyki, bo zapewne na Stanach się nie skończy. Czy lepsze? Miejmy nadzieję. Fot. Gauthier DELECROIX – 郭天, CC BY 2.0

Artykuł Czy można przeglądać telefon dziecku? pochodzi z serwisu Konfabula.

Poradnia psychologiczno-pedagogiczna – wszystko, co musisz wiedzieć

Monika Kilijańska — Wed, 24 Jul 2024 07:36:38 +0000

Coraz większy nacisk stawiany jest na zdrowie psychiczne uczniów. Nie każdy jednak wie, że każdemu dziecku, właściwie od urodzenia, przysługuje bezpłatna pomoc pedagogiczna i psychologiczna. Znaleźć ją można w poradniach psychologiczno-pedagogiczych na terenie całego kraju. Jednak jest kilka „ale”. Podstawa prawna Zasady działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych regulują przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 lutego 2013 r. w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych, w tym publicznych poradni specjalistycznych (Dz.U. poz. 199 oraz z 2017 r. poz. 1647). Są one prowadzone przez powiaty i miasta na prawach powiatów. Zadania poradni psychologiczno-pedagogicznych Ile czasu trwa wizyta w poradni? To zależy oczywiście od rodzaju wizyty. Pierwsza jest z reguły najdłuższa, gdyż wymaga zebrania wywiadu z rodzicem i dzieckiem. W poradni diagnoza oraz terapia psychologiczna i pedagogiczna trwają zwykle do dwóch godzin, diagnoza i terapia logopedyczna godzinę. O czasie trwania spotkania decyduje specjalista z uwagi na problem, z jakim zgłasza się opiekun, tempa pracy oraz samopoczucia dziecka. Publiczna czy niepubliczna poradnia? W systemie oświaty działają również niepubliczne poradnie psychologiczno-pedagogiczne. Różnią się one właściwie tylko tym, że są uprawnione do wydania opinii w sprawach, w których przepisy nie zastrzegają, że opinia musi być wydana przez publiczną poradnię. Związane jest to z kwalifikacjami, jakie wg ustawy o systemie oświaty lub ustawy Prawo oświatowe powinni posiadać zatrudnieni pracownicy do orzekania niektórych opinii. Czy poradnie podlegają rejonizacji? Poradnie psychologiczo-pedagogiczne przeznaczone są dla uczniów szkół i przedszkoli mających siedzibę na terenie działania poradni. Jeśli dziecko nie rozpoczęło jeszcze nauki pomoc udziela poradnia właściwa ze względu na miejsce zamieszkania dziecka. W sprawach dzieci niewidomych i słabowidzących, niesłyszących i słabosłyszących oraz dzieci z autyzmem orzekać mogą tylko poradnie wskazane przez kuratora oświaty. Czy poradnia może odmówić pomocy dziecku uczęszczającemu do niepublicznej placówki edukacyjnej? Niepubliczne placówki edukacyjne podlegają po te poradnie pedagogiczno-psychologiczne, w rejonie których się znajdują. Oznacza to, że uczniowie do nich chodzący mają dostęp na równi z tymi uczęszczającymi do placówek publicznych. Choć z drugiej strony urzędy między sobą mogą się porozumieć i przekazywać subwencje, ale nie muszą. Czy placówka musi stosować się do wytycznych poradni? Opinię o wynikach badań otrzymują rodzice dziecka. To oni decydują, czy placówka edukacyjna je otrzyma. Rodzic może ją zanieść do szkoły, ale nie musi. Ale jeśli się na to zdecyduje, to szkoła czy przedszkole ma obowiązek objąć każdego ucznia pomocą, który ma opinię poradni. Dodatkowo jest to ujęte w dokumentacji szkolnej. Ponadto rodzice mogą uczestniczyć w posiedzeniach zespołów nauczycieli zalecających określone formy pomocy. Czy nauczyciel może zmusić do wizyty w poradni? Szkoła czy przedszkole może skierować dziecko do poradni pedagogiczno-psychologicznej, jedna k to od rodzica zależy, czy dziecko do niej trafi. Jedynie w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia dziecka może interweniować sąd rodzinny, by dziecko zostało objęte wbrew rodzicom opieką takiej poradni. Edukacja domowa a poradnia psychologiczno-pedagogiczna 21 kwietnia 2021 r. Prezydent RP podpisał Ustawę z dnia 17 marca 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo oświatowe, w związku z czym edukacja domowa będzie dostępna bez opinii z publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej i bez rejonizacji. Rodzic nie musi posiadać opinii o takiej formie kształcenia, ale dyrektor placówki, którą rodzic wybierze, może jej zażądać. Może też nie wydać zezwolenia na edukacje domową. Dziecko objęte ED może korzystać z pomocy poradni właściwej dla szkoły, w której jest zapisane. Fot. Muzeum Miasta Gdyni, CC BY-ND 2.0

Artykuł Poradnia psychologiczno-pedagogiczna – wszystko, co musisz wiedzieć pochodzi z serwisu Konfabula.

Jak szybko znaleźć zagubione w tłumie dziecko

Monika Kilijańska — Thu, 20 Jun 2024 14:52:00 +0000

Podobno nieodpowiedzialni rodzice gubią dzieci. Cóż... mi zdarzyło się to trzy razy, w tym dwa razy w tym samym sklepie. Chwila nieuwagi i niespełna metrowy człowiek staje się niewidoczny dla oczu, mignie za czyimiś plecami, znika za regałem. Lub, jak to raz Arti zrobił, poszedł wzdłuż brzegu morza po kwiatki dla mamy i nie słyszał jej wołania na pustej wieczorem plaży. Na niej było go łatwo zauważyć, cały czas był na oku, wystarczyło go dogonić, ale co zrobić gdy dziecko zniknie w tłumie?

Artykuł Jak szybko znaleźć zagubione w tłumie dziecko pochodzi z serwisu Konfabula.