Komentarze do: Dziecko jest jak plastelina

Autor: Monika Kilijańska

Monika Kilijańska — Tue, 26 Jul 2016 10:52:00 +0000

W odpowiedzi do Gaga. A w jakim jest wieku? Już w przedszkolu bywają fajne zajęcia np. u nas jest klub taneczny, w innym wiem o hip-hopie czy balecie, szkole gotowania dla dzieci.

Autor: Monika Kilijańska

Monika Kilijańska — Tue, 26 Jul 2016 10:51:00 +0000

W odpowiedzi do Katarzyna Stypuła. Masz rację. Swego czasu chciałam syna zapisać na karate, bo trochę poćwiczył. Jednak huk na wielkiej sali tak go przestraszył, że z pokazowej lekcji zostało siedzenie na kolanach mamy. Nie zawsze nasze oczekiwania są skorelowane z możliwościami i oczekiwaniami dziecka.

Autor: Gaga

Gaga — Tue, 26 Jul 2016 08:51:00 +0000

Piękny tekst, czekam z niecierpliwością, aż mój starszy syn dojrzeje do jakiś zajęć- często nudzi mu się w domu, zwłaszcza na wakacje, ale boi się nowych wyzwań.

Autor: Katarzyna Stypuła

Katarzyna Stypuła — Tue, 26 Jul 2016 07:24:00 +0000

Zgadzam się z tym całkowicie – nadmiar zajęć dodatkowych u dzieci wcale nie jest dobry. Powinniśmy dziecko zapoznać z ofertą różnych kółek (np. zaprowadzić na lekcję pokazową), a później maluch sam wybierze, co najbardziej mu się spodobało 🙂 Nic na siłę!

Autor: Versus

Versus — Tue, 19 Jul 2016 10:43:00 +0000

Myślę, że kwestia zapełniania grafiku dziecka wynika czasami z chęci zorganizowania mu czasu w jakikolwiek sposób niż w żaden, zwłaszcza w wakacje. Jak byłam mała, wszyscy znajomi z podwórka wyjeżdżali z rodzicami, nas nie było na to stać. Dzień za dniem, przez dwa tygodnie, czasem miesiąc, wychodziłam sama na podwórko, pokręciłam się dookoła własnej osi i wracałam do domu zniesmaczona, żeby jakkolwiek zabić czas, najczęściej przed tv. Tata pracował w delegacji, mama też pracowała, babcia prowadziła dom i niekoniecznie miała czas i ochotę na zabawianie zgorzkniałej dziewczynki. Gdybym miała chociaż jedno stałe zajęcie – zorganizowane przez kogoś, a nie tylko moją wyobraźnię, która czasami miała serdecznie dość – mogłoby być inaczej. Innym razem szukanie na siłę zajęć dla dzieci to próba wygospodarowania wolnej chwili dla siebie – uważam, że nie ma w tym nic złego. Rodzicielstwo to odpowiedzialność, ale nie powinno być misją cierpiętniczą. A jeszcze innym razem rodzice pracują po 10 godzin, dodatkowe 2-3 godziny muszą poświęcić na dojazdy i zwyczajnie nie mają opieki dla dzieciaków. Dokładnie taki scenariusz dotyczył wielu dzieciaków z przedszkola, w którym pracowałam. Rozumiem, że Twój post traktuje raczej o przypadkach, kiedy ambicje rodziców przekraczają możliwości dzieci – bo, przykładowo, fajnie pochwalić się potem przed znajomymi, że syn czy córka tyle robi i takie sukcesy odnosi. Ale warto pamiętać, że każdy medal ma dwie strony 🙂

Autor: Smiley Project

Smiley Project — Tue, 19 Jul 2016 07:10:00 +0000

No i dokładnie 🙂 trzeba pozwolić dzieciom decydować 🙂

Autor: Ania Abakercja

Ania Abakercja — Tue, 19 Jul 2016 06:40:00 +0000

przede wszystkim trzeba pozwolić dzieciom na samodzielne podejmowanie decyzji i na bycie dziećmi. i na spełnianie ich marzeń i ambicji, a nie naszych.

Autor: Milena- Cytryniaki

Milena- Cytryniaki — Mon, 18 Jul 2016 19:10:00 +0000

Często rodzice tak wiele wymagają od swoich dzieci. Szkoda tylko, że nie wymagają od siebie.

Autor: Marta Sobczyk-Ziębińska

Marta Sobczyk-Ziębińska — Mon, 18 Jul 2016 11:20:00 +0000

Amen. Zbyt wiele dzieci spełnia ambicje rodziców i nie ma chwili czasu na swobodną zabawę, a przecież nie o to w życiu chodzi. Antek robi co rodzice wybiorą, Wojtek szukając dla siebie odpowiedniego hobby wysłuchuje, że ma słomiany zapał. Tak źle i tak niedobrze.