„Abrakadabra” 😉

Nie wiem dokładnie jest to jest w przypadku dzieci, bo nie mam takich doświadczeń, ale mogę odwołać się do ludzi w swoim wieku. Najbardziej widać to chyba na studiach, podczas sesji, kiedy każde 3 jest na wagę złota, a nie liczy się kultura, tylko „daj”. I o ile nie da się wychować wszystkich ludzi na kulturalnych, to zawsze można skupić się na osobie, z którą najczęściej rozmawiasz. Ja na przykład za każdym razem, po pytaniu; „A pożyczyłbyś mi…?”, sotję i wymownie patrze na tą osobę aż powie „Proszę”. No chyba, że to mój bliski znajomy/znajoma; wtedy mówię; „A magiczne słowo?” I generalnie wśród przyszłych pedagogów działa 😀

Ostatnio byłam w przedszkolu. Pora obiadowa. Moje dziecię chciało dokładkę to mówi cichutko „poplosie… poplosie… POPLOSIE! DAJ!!” I dostała 😉