Komentarze do: Telefon dla dziecka – problem czy potrzeba?

Autor: Design Your Home with me

Design Your Home with me — Fri, 06 Oct 2017 20:30:00 +0000

Zupełnie się nie zgadzam z tezą zawartą w Twoim poście ;). I wcale mi nie żal chłopaka z pociągu. Może ten chłopaczek spotka jutro podobnego chłopaka, któremu albo rodzice wytłumaczyli, że smartfon to nie centrum życia i nie musi robić tego co inni by się czuć dobrze i być lubianym, ale za to fajnie by było jakby miał prawdziwą pasję itp., albo sam stwierdził, że spędzanie długich godzin nad Wielkim S. jest mało interesujące. Staną się kumplami na całe życie i nie wiem – założą kapelę i będą całymi dniami łupać muzę w jakims może nie garażu, bo to nie te czasy 🙂 zanim świat o nich usłyszy. Ja nie odmawiam dzieciom skupionym na gadżetach elektronicznych podobnych karier, ale dużo bardziej przeraża mnie zafiksowanie często małych dzieci na smartfonach niż alienacja społeczna tych nielicznych, którzy nie pójdą ślepo za tłumem.

Autor: Aga Antosiewicz

Aga Antosiewicz — Tue, 25 Oct 2016 06:12:00 +0000

Mój synek bawi się starym smartfonem taty, ale postanowiłam to ograniczyć, gdy zauważyłam, że ciągle go szuka, a nawet mówi o nim przez sen!

Autor: Monika Kilijańska

Monika Kilijańska — Mon, 17 Oct 2016 16:14:00 +0000

W odpowiedzi do Zwykła Matka. Moje nawet tego nie potrafią...

Autor: Monika Kilijańska

Monika Kilijańska — Mon, 17 Oct 2016 16:14:00 +0000

W odpowiedzi do Żaneta Bomba. Artiego spytałam co by robił z komórką. "Grałbym i oglądał filmy". Więc wiem, że do szkoły kompletnie mu niepotrzebny.

Autor: Monika Kilijańska

Monika Kilijańska — Mon, 17 Oct 2016 16:13:00 +0000

W odpowiedzi do Julka Wasielewska. Ja miałam własny telefon dopiero na studiach ;) Ale ja to stara jestem :D

Autor: Monika Kilijańska

Monika Kilijańska — Mon, 17 Oct 2016 16:13:00 +0000

W odpowiedzi do Ewelina. Tyle że np. ja często szukam jakiś informacji w komórce i tego uczę syna - że to nie tylko głupie gry i filmiki, ale także informacja.

Autor: Zwykła Matka

Zwykła Matka — Mon, 17 Oct 2016 12:09:00 +0000

Póki co córka mając siedem lat nie ma własnego telefonu! Umie obsłużyć smartfon, sama ją tego nauczyłam żeby w razie nagłej potrzeby potrafiła zadzwonić z mojego czy męża aparatu 🙂

Autor: Ewelina

Ewelina — Mon, 17 Oct 2016 11:54:00 +0000

Uwielbiam obserwować ludzi. Robię to najczęściej w pracy. Widzę raz na 2-3 miesiące osobę z książką w ręku (tą papierową), ale raz na dwa dni widzę dorosłą osobę z telefonem w ręku, codziennie widzę 2-3 dzieci z telefonami w ręku. To wszystko dzieje się na poczekalni. Ja rozumiem, że siedzimy w kolejce i czekamy. Organizujemy sobie jakoś czas… ale jest to już przesada… z racji zboczenia zawodowego patrzę nie tylko na to co mają w ręku ale przede wszystkim w jakiej pozycji siedzą te osoby, garb na plecach i broda na cyckach, sorry brzydko mówiąc…

Autor: Żaneta Bomba

Żaneta Bomba — Mon, 17 Oct 2016 11:04:00 +0000

Ja się boję o Bartka, jestem przeciwniczką nowych technologii, które lansują mózgi. Owszem niech obejrzy ulubioną bajkę, niech posłucha z tatą na telefonie ulubionej piosenki. Jak widzę chodzące z telefonami po ulicy dzieci mam ochotę schowac Młodego i nigdy nie wypuscić – serio. Nie chcę żeby taki był. Chcę żeby miał pasję, żeby grał na jakimś instrumencie, żeby miał bogate wnętrze. Ale to ja chce, a zycie i tak potoczy się po swojemu.

Autor: Julka Wasielewska

Julka Wasielewska — Mon, 17 Oct 2016 10:57:00 +0000

Mnie, mówiąc szczerze nie podoba się to, że teraz dzieci posiadają tak rozbudowane telefony w młodym wieku. Sama nie dopuszczę do tego, by moje dziecko pół dnia przeglądało internet, a drugie pół grało w durne gry. Sama dostałam telefon (który miał szary wyświetlacz i tylko dzwonił) na pierwszą komunię. Pierwszy smartfon miałam w drugiej klasie liceum. Uważam, że to odpowiedni wiek.