Właśnie – z wekiem robią się wygadane te dzieci, nie?

Marzy mi się, by moje dzieci jako nastolatki nie bały się przyjść do mnie. Nawet jeśli za coś bym je opierdzieliła. Ale taką relacje buduje się długo, bardzo długo i nigdy nie wiadomo, czy się uda.

Uważam, że dzieci można w sposób fantastyczny uczyć świata-bo one i tak większość rzeczy przyjmują na wiarę, tylko dlatego, że ty tak powiesz. Mnie często zbywano hasłem „Jesteś za mała, nie zrozumiesz” – gdy pytałam, co to jest rząd,sejm i senat. Niedługo po tym pytaniu znalazł się ktoś, kto mi wyjaśnił, jak się wymienia deskę rozdzielczą w Maluchu – i ja ją wymieniłam całkowicie sama, dokręciłam i poprawiać nawet nie trzeba było 🙂
Dziś nawet pamiętam jakie wtedy miałam pojmowanie świata i uważam, że to często dorośli, którym się nie chce z różnych powodów, ograniczają poznawanie.
Ale jeśli podejdą do sprawy tak, jak to opisałaś, to też budzi zaufanie na przyszłość. Taki nastolatek prędzej do ciebie przyjdzie wiedząc, że traktujesz go poważnie. A w jeszcze starszym wieku może powstać świetna partnerska wręcz relacja.