Ilość bodźców jakie dostarczają social media i aplikacje powiązane jest nieporównywalny do książek, kina czy nawet telewizji. Książki trzeba czytać, za kino płacić, w telewizji nie zawsze jest to co nam pasuje i nie ma interakcji. Smartfon to zupełnie inna kategoria wagowa. Szczególnie, że twórcy aplikacji czy portali, zarabiający na nich pieniądze, konstruują je w taki sposób, aby klient chciał do nich jak najczęściej wrócić. Osobiście zmarnowałem mnóstwo czasu i pieniędzy na grach online i gdyby nie rodzina i obowiązki zawodowe, to by trwało. Co z młodymi ludźmi, którzy nie mają takiej kotwicy?

Na pewno czasy się zmieniają i zasady wychowania też.

Też miałam taki głód wiedzy wtedy.

@bookendorfinaizabelapycio no, ja akurat nie kojarzę tamtych czasów. Moje pokolenie mogło obserwować, jak to bogatsze rodziny zakupują komputer do domu lub prezentują je jakimś dzieciakom na Komunię. Sama nieraz im zazdrościłam. Czułam się kiepsko z tym, że inni mogą utrwalać wiedzę zdobywaną na lekcjach informatyki we własnych domach, a ja, żeby to zrobić, chodziłam do biblioteki czy kafejki internetowej, gdzie miałam ograniczony czas… 😉

Wiedzę zdobywało się w inny sposób, to prawda, że nie natychmiastowo, ale bez zbędnych dodatkowych nakładek, które nas wszędzie otaczają, choćby reklam, przymusowych przeniesień, czy aspekt niepotwierdzonych danych, błędów niesprawdzanych przez nikogo. Plusy i minusy, jak zwykle.