Archiwa: Książki dla młodzieży - Konfabula

Tam, gdzie pada śnieg. Druga książka Erin Doom

Monika Kilijańska — Tue, 14 Jan 2025 17:29:00 +0000

Debiut, jakim był „Rzeźbiarz łez”, nie do końca mi się spodobał. Tu jednak zdecydowanie widzimy polepszenie jakości. Co może się w „Tam gdzie pada śnieg” podobać? Opisy przyrody i odmienności dwóch odległych światów W opisach Erin Doom jest dobra, a właściwie coraz lepsza. Nie dość, ze otrzymujemy tu zapierającą dech w piersiach Kanadę, to jeszcze wszelkie kanadyjskie i kalifornijskie przyzwyczajenia czy sposób życia naprawdę wprowadzają nas w klimat. Dosłownie szłam za Ivy z karabinkiem w dłoni i polowałam na kaczki, przedzierałam się przez zaspy (czasem dosłownie, bo i u nas akurat zimowo było i śnieg po kolana), rozpalałam ogień w kominku i wciągałam na noc wełniane skarpety. Ba, zakupiłam nowy sweter, różowy, ale mięciutki i puchaty. Sporo świata wewnętrznego Styl autorki jest szczególny, bardzo introspektywny. Jest to w zasadzie historia Ivy, a nie historia miłości między Ivy i Masonem. Ivy to introwertyczka i w jej świecie wewnętrznym bardzo często będziemy się znajdować. I jest on bardzo dobrze napisany. Może to nie takie filozoficzne rozprawy jak w „Wojnie polsko-ruskiej pod flaga biało-czerwoną”, w którym podziwiałam wręcz rozprawy bohatera samego z sobą, mimo dość prostego sposobu głośnego wysławiania się, ale jednak zapadają w pamięć. Świetnych bohaterów drugoplanowych Pierwszoplanowi Ivy i Mason są o niebo lepiej napisani niż bohaterowie „Rzeźbiarza łez„, jednak to drugoplanowi, szczególnie chłopcy, bardzo urealniają opowieść. Mamy tu standardowych nastolatków którzy lubią imprezy, surfowanie wśród fal czy podrywanie lasek. To zwykłe dzieciaki i tak się zachowują. Nawet w obliczu ataku terrorystycznego jeden kumpel nadal twierdzi, że jest wkręcany. Rozsądna fabuła Pomysł, by dziewczyna po śmierci ojca trafiła do rodziny swojego ojca chrzestnego przyjmuję ze spokojem. Tak samo jak zaszycie się w jakimś kanadyjskim zadupiu i życie jak autochtoni, ci napływowi raczej. Realny jest szkolny bullying i układziki, realny pomysł z tajnym kodem komputerowym i jego sposobem schowania przed niepożądanymi oczyma. Wreszcie sensowne, choć może chaotyczne, jest atakowanie szkoły jako miejsca, którego nikt nie pilnuje, które w USA jest wręcz znane z pierwszych stron serwisów informacyjnych. Wydanie Twarda oprawa, dobry papier, wyraźna czcionka, barwione brzegi. Czego można chcieć więcej? Wydanie, tak jak poprzedniej książki Erin, jest wyśmienite. Co może przeszkadzać Przede wszystkim niektóre dialogi, zwłaszcza Masona z… obojętnie z kim. Ma to być męski, wiecznie hamujący emocje bokser i aż dziwi jak czasami woli palnąć głupotę, niż pomilczeć. Tym bardziej, że jego gadki nie wiem kogo miałyby przekonać. Jakby mi ktoś wciskał kit, że nie lubi kuzynki, bo za dużo uwagi jego ojca kradnie, to chyba bym się zastanowiła co interlokutor do mnie mówi. To się kupy nie trzyma, tym bardziej, że kuzynka wydaje się osobą nieubiegającą się o atencję. Może przeszkadzać wulgarność. Może nie tak jak w „Księżycowym mieście:, bo jednak dzieci są grzeczniejsze, ale czasem można się zastanawiać jakich znajomych miała Erin, skoro takie zachowania czy język jest dla niej normą. Znowu miłość do oprawcy. Nie wiem co autorka widzi w takich związkach, bo mnie przy akcjach z opryskliwością, jawnym ostracyzmem i wrogością to się czerwona lampka zapala i nawet najbardziej umięśniona klata czy oczy niczym sarenka (a mam pewna słabość do takowych!) nie zmieniłyby mojego stanowiska. A tu druga książka i druga taka sytuacja. Ale może znajduje w czytelniczkach z syndromem sztokholmskim swoich fanów. Sam watek miłości też jest tu taki jakby na siłę, nie czuć tego pociągu pomiędzy bohaterami. Czy polecam? I tak i nie. Mam mały dylemat z oceną tej książki, ponieważ z jednej strony bardzo mi się ona podobała, jednak miała ona również swoje minusy. Czyta się lekko, czasem ze śmiechem, czasem z łezką w oku. Jest lepiej i tego się trzymajmy. Zobacz też inne książki obyczajowe na Tantis.pl

Artykuł Tam, gdzie pada śnieg. Druga książka Erin Doom pochodzi z serwisu Konfabula.

Gry terapeutyczne dla nastolatków – książka Kevina Gruzewskiego

Monika Kilijańska — Thu, 05 Dec 2024 05:13:00 +0000

Skoro gra komputerowa jest na liście lektur uzupełniających – choć czy można nazwać je lekturą? – to czemu nie grać z nastolatkiem w gry zespołowe, które wspomogą jego terapię, nauczą umiejętności, nazywania uczuć, zdrowych wyborów, także dotyczących przyszłych związków? Wychodząc z tego założenia warto sięgnąć po książkę Kevina Gruzewskiego pt. „Gry terapeutyczne dla nastolatków”. Kim jest Kevin Gruzewski? Kevin Gruzewski to certyfikowany specjalista i terapeuta rekreacyjny, który od ponad dwudziestu lat pracuje z młodzieżą. Gry, jak twierdzi, zapewniają nastolatkom nieskrępowane środowisko do wyrażania siebie, budowania zaufania i uczenia się podstawowych umiejętności życiowych. Przecież najlepiej uczy się i poznaje siebie w przyjemny sposób. W każdej grze i aktywności wykazuje głęboki wgląd w problemy i trudności nastolatków. Co wyróżnia „Gry terapeutyczne dla nastolatków”? Jedną z wyróżniających się cech tej książki jest sama różnorodność i jakość oferowanych przez nią gier i zajęć. Gruzewski poświęca czas na szczegółowe wyjaśnienie celu i korzyści każdej gry, zapewniając cenny kontekst, który w dużym stopniu pomaga zrozumieć wartość terapeutyczną zabawy z nastolatkiem. Gry zaprojektowano z myślą o kluczowych obszarach rozwoju nastolatków, takich jak poczucie własnej wartości, komunikacja i umiejętności radzenia sobie, a wszystko to przy jednoczesnym zapewnieniu dobrej zabawy i interaktywnych doświadczeń. Sprzyja to rozwojowi i tworzy środowisko, w którym nastolatki mogą się otworzyć i dowiedzieć się więcej o sobie i swoich rówieśnikach. Krótko mówiąc, ta książka jest ratunkiem dla każdego, kto bardzo troszczy się o dobro i rozwój nastolatków. W co grać? Publikacja Gruzewskiego przedstawia serię 150 gier zaprojektowanych w celu zwiększenia poczucia własnej wartości i poprawy komunikacji. Zajęcia te mają na celu pomóc nastolatkom rozpoznać swoje mocne strony, rozwinąć pozytywny obraz siebie i skutecznie komunikować się z innymi. Na przykład jedna gra polega na stworzeniu kolażu, który reprezentuje ich idealne „ja”, podczas gdy inna koncentruje się na aktywnym słuchaniu i empatii. Przedstawia też gry, które pomagają im identyfikować i wyrażać swoje uczucia w zdrowy, akceptowalny sposób. Te aktywności mają na celu promowanie inteligencji emocjonalnej i odporności, kluczowych umiejętności w radzeniu sobie z wyzwaniami okresu dojrzewania. Ponadto książka proponuje gry dostosowane do rozwiązywania konkretnych problemów, z którymi często borykają się nastolatkowie. Na przykład istnieją aktywności, które pomagają nastolatkom radzić sobie ze stresem, radzić sobie ze złością i radzić sobie z presją rówieśników. Gruzewski uwzględnia również gry, które koncentrują się na budowaniu zdrowych relacji, zapobieganiu znęcaniu się oraz radzeniu sobie z żalem i stratą. Wreszcie ostatnia porcja proponowanych gier zachęca do ćwiczenia uważności i autorefleksji. Te działania mają na celu pomóc nastolatkom stać się bardziej świadomymi swoich myśli i emocji oraz rozwinąć większe poczucie samoświadomości. Na przykład sugeruje stosowanie ćwiczeń z wizualizacją i medytacji w celu promowania relaksu i samoświadomości. Dla kogo jest książka? Książka nie pozostawia pytań i niedomówień. Zawiera jasne instrukcje, listy materiałów i wariacje dla każdej gry. Oprócz teoretycznego przedstawienia każdego tematu, zawiera dobrze opisane zajęcia (w tym pomoce, wymagany czas lub zalecaną liczbę dzieci), które zawierają pomocne pytania dla prowadzącego zajęcia, a nawet opisują różne wskazówki, co świadczy o tym, że ktoś wypróbował te czynności i że one działają. Ten poziom szczegółowości gwarantuje, że terapeuci, doradcy, nauczyciele, ale i rodzice mogą bezproblemowo zintegrować te zajęcia z sesjami indywidualnymi, terapią rodzinną lub zajęciami w klasie. Elastyczność gier sprawia, że można je dostosować do różnych grup wiekowych, zaspokajając wyjątkowe potrzeby zarówno młodszych, jak i starszych nastolatków. Ba, czasami przydałaby się też niejednemu dorosłemu. Podsumowanie W książce „Gry terapeutyczne dla nastolatków” autorstwa Kevina Gruzewskiego zagłębiamy się w skomplikowany świat psychologii nastolatków. Zagłębiamy się w dość prosty i przystępny sposób, doświadczając i ćwicząc. Książka zaczyna się od wyjaśnienia wyjątkowych wyzwań, z którymi mierzą się nastolatki, takich jak kształtowanie tożsamości, presja rówieśników i regulacja emocjonalna. Potem gładko przechodzi do objaśnienia 150 różnych aktywności, które można, zwykle w grupie, przeprowadzić z nastolatkiem, by dowiedzieć się o nim i jego emocjach więcej. Idealna nie tylko dla terapeuty czy nauczyciela, ale każdego rodzica, zagubionego w szukaniu kontaktu z nastoletnim dzieckiem. Takiego jak ja. Zobacz inne ciekawe książki dla nauczycieli i terapeutów (ale też rodziców!). Wpis zawiera link reklamowy.

Artykuł Gry terapeutyczne dla nastolatków – książka Kevina Gruzewskiego pochodzi z serwisu Konfabula.

Pizazz – bohaterka świetnej serii od Wydawnictwa Wilga

Monika Kilijańska — Fri, 17 May 2024 04:27:00 +0000

Większość ludzi uważa, że praca superbohatera jest niesamowita i dająca satysfakcję. Pizazz wie lepiej. Ilekroć jest w środku filmu lub bawi się z przyjaciółmi, musi biec, a raczej lecieć, i ratować świat. I zawsze ma na sobie ten sam strój, łącznie z żenującą przydługą peleryną, o którą wiecznie się potyka. Poza tym bycie dobrym bohaterem przez cały czas nie jest łatwe. Superbohaterowie, jak wszyscy, mają gorsze dni, ale Pizazz zawsze musi być wesoła, szlachetna i odważna. Pizazz. Nie jest łatwo być super Ta książka zaprzecza wszystkiemu, co wiedzieliście o superbohaterach. Ale ponieważ nasza Pizazz, superbohaterka ma 9,5 roku, zrozumiałe jest, że wolałaby zajmować się normalnymi dziecięcymi rzeczami, niż ratować świat i walczyć ze złem. Chciałaby mieć koleżanki, być lubiana. Przecież to nic dziwnego. W nowej szkole jednak nie ma łatwego życia. Wszystko zmienia się, kiedy zostaje przewodniczącą Eko Patrolu. Jej wyzwaniem będzie uratowanie parku przed przekształceniem w parking. Okazuje się, że nie może dokonać tego supermocami – musi przekonać słowem wszystkich do tego pomysłu. Pizazz to superbohaterka, która jak magnes przyciąga pechowe zdarzenia. Zwykle wybiera krótką słomkę wśród członków swojej rodziny i kończy pokryta paskudnymi płynami od walczących złoczyńców. Podobało mi się, że gdy staje przed wyzwaniem, zwraca się o pomoc. Jej historia pokazuje młodym czytelnikom, że praca zespołowa jest lepsza niż w pojedynkę, a wsparcie innych może otworzyć drzwi do większej liczby rozwiązań. Pizazz kontra Super-Dżet To już drugi tom wesołych, choć może nieco żenujących jeśli patrzeć od strony bohaterki, przygód prawie 10-letniej Pizazz, która cierpi z powodu prześladowania w szkole. Jak na supebohaterkę jest dość niezdarna i ma problem z nawiązywaniem przyjaźni. Nie dość, że wszystko zawsze przerywają jej wezwania do obrony świata przed superzłolami, to jeszcze ma bardzo żenującą supermoc. Sophy Henn daje bohaterce nowe wyzwanie. Wprawdzie do ratowania świata jest przyzwyczajona, ale do rywalizacji nie. Dotychczas w nowej szkole była jedyną superbohaterką (poza młodszą siostrą, która zawsze szybko dopasowuje się do sytuacji, w tym do nowej szkoły). Teraz pojawia się, i to jeszcze w jej klasie, Dżett. Dżett jest ambitna, zdolna i szybko zdobywa popularność wśród rówieśników. Pizazz miała nadzieję, że teraz znajdzie właśnie przyjaciółkę, ale rzeczywistość okazuje się inna. Dżett przejmuje grupa Popularnych Dziewczyn, tych samych, które podśmiewają się z Pizazz. Czy jednak rywalizowanie o najlepszą superbohaterkę przysporzy jej przyjaciół? Czy raczej będzie ciężko dorównać Dżett? Co mi się podoba Podoba mi się duża rodzina Pizazz i to, jak każdy z nich odgrywa rolę w pomaganiu sobie nawzajem. Podobała mi się droga Pizazz do zdobycia przyjaciół. Świetne jest też samo wydanie, gdyż przygody związane ze złoczyńcami są w formie komiksu, a pozostała część to ciekawie złożony tekst z wieloma ilustracjami, zwłaszcza Pizazz przewracającej oczami. Świetna seria dla każdego ucznia, który lubi poczucie humoru. Dla kogo? To całkiem niezła książka, ale trzeba ją lubić. Ma zrównoważoną dawkę wciągającej fabuły historii, kreskówek i powieści graficznej . Jest zabawna, miejscami wzruszająca i przez cały czas ma świetne poczucie moralności. Jeśli szukasz historii, która uczy, jak ważne jest bycie sobą, gdy wszyscy próbują sprawić, że poczujesz się inaczej – przeczytaj tę książkę. Idealny dla dzieci w wieku 7–9 lat. Oficjalne recenzje dla portalu Szkrabajki.pl

Artykuł Pizazz – bohaterka świetnej serii od Wydawnictwa Wilga pochodzi z serwisu Konfabula.

Trzymaj się – książka o życiu po stracie przyjaciółki

Monika Kilijańska — Sat, 04 May 2024 16:44:00 +0000

Śmierć bliskiej osoby długo zostaje pośród żywych. Im bliższa jest relacja, tym dłużej przeżywa się żałobę. Czasem nigdy się ona nie kończy. Jednak życie toczy się dalej. Właśnie o takim życiu opowiada debiutancka książka Niny La Cour pt. "Trzymaj się".

Artykuł Trzymaj się – książka o życiu po stracie przyjaciółki pochodzi z serwisu Konfabula.

Przepraszam, którędy na Podmesze?

Monika Kilijańska — Thu, 21 Mar 2024 15:32:00 +0000

Lubie mech. Jest taki zielony, miękki. Będąc w lesie zawsze mam ochotę położyć się na takich mchowych poduchach, choć wiem, że pod spodem znajdę mrówki, wije czy niesporczaki. I masę wilgoci! Jednak co by było, gdyby pod mchem znajdował się inny wymiar? Piotr Orleański potrafi pomóc sobie nam go zwizualizować w swojej książce „Podmesze”. Czym jest Podmesze? Podmesze to bezkreśnie długie i wyjątkowo różnorodne sieci jaskiń znajdujące się pod lasem. Ich wejścia znajdują się w miejscu bujnego rozrostu mchu i otwierają się tylko wtedy, kiedy ktoś na chwilę w nim ustanie. Niestety zmieniają swoje położenie, więc ciężko je wytropić. Wejściem nie można wyjść z Podmesza. Fauna i flora tego miejsca jest niesamowita i jedyna w swoim rodzaju, jednak mało poznana ze względu na trudności w zlokalizowaniu wejść. Jak zbudowana jest książka? Właściwie to połączenie bestiariusza z legendą związaną z tubylcami Podmesza oraz reportażem osoby, która do Podmesza trafiła zupełnie przypadkiem. Najbardziej wpada w oko właśnie część pierwsza. Jest przepięknie ilustrowana, niczym instrukcja do jakiejś gry. Po zapoznaniu się z mieszkańcami tego wymiaru o wiele łatwiej jest przeczytać dalszą, fabularną część książki. Historia Réki Somogyi Réka Somogyi to dwudziestoletnia Węgierka, która po roczny pobycie w Londynie, wróciła do domu, do wsi nad północnym brzegiem Balatonu. Spędza czas ze swoimi dużo młodszym rodzeństwem, dziewięcioletnim Nolenem i dwunastoletnią Tulipán. Trochę miała już dosyć gwarnego miasta, wiec chętnie tera czyta książki i jeździ na wycieczki rowerowe. Właśnie jedna z takich wycieczek zupełnie przypadkiem zaprowadziła ją do tajemniczego przejścia do innego wymiaru jakim jest Podmesze. Nie spodziewała się ona jednak ani ciekawych istot, jakie tam spotka, ani gdzie finalnie trafi. A już najmniej tego, że stanie się sławna. Letibowie Czytelnik pozna kilka cech charakterystycznych tego podmeszskiego ludu zanim przeczyta jego legendy. Dowiemy się zatem o ich wyglądzie, trybie życia, podziale społeczeństwa oraz podstawowych zajęciach, jakimi się parają. Ważną rolę stanowią w ich społeczności chrząszcze tarczowe, których kolorowe pancerze charakterystyczne są dla określonych terenów Podmesza i stanowią wyróżnik poszczególnych klanów Letibów. Letibowie stosują je jako godła i tarcze. Według legendy cały świat tuneli Podmesza powstał dzięki Wielkiemu Chrabąszczowi. Komu polecam? Książka jest dość krótka, ale naprawdę wpada w oko. Pokochają ją wszyscy ci, którzy są fanami fantastycznych zwierząt i roślin, tajemniczych światów i magii. To przygoda, którą każdy z nas, bez względu na wiek, chciałby przeżyć. Książkę można kupić na serwisie Amazon.

Artykuł Przepraszam, którędy na Podmesze? pochodzi z serwisu Konfabula.

Bogobójczyni, Hannah Kaner

Monika Kilijańska — Wed, 06 Mar 2024 16:26:00 +0000

Film powinien zaczynać się od trzęsienia ziemi, potem zaś napięcie ma nieprzerwanie rosnąć - mawiał niekwestionowany mistrz dreszczowców Alfred Hitchcock. Świadomie czy też nie, Hannah Kaner skorzystała z tego zabiegu i rozpoczęła swoją debiutancką serię YA fantasy na tyle agresywnym i bolesnym prologiem, że nie dziwię się, że chce się dowiedzieć o genezie tych wydarzeń i przeczytać całą powieść "Bogobójczyni".

Artykuł Bogobójczyni, Hannah Kaner pochodzi z serwisu Konfabula.

Nowa minister edukacji = nowa lista lektur?

Monika Kilijańska — Sat, 17 Feb 2024 12:10:50 +0000

Mamy nowy rząd, nowych ministrów. Nie minęło więc dużo czasu, by edukacją wstrząsnęły informacje o reformach. Zaczęło się od zapowiedzi cięć w programie i rezygnacji z prac domowych. Teraz przyszła pora na listę lektur.

Artykuł Nowa minister edukacji = nowa lista lektur? pochodzi z serwisu Konfabula.

Życie z klocków. Opowieść o chłopaku, który zbudował sam z siebie

Monika Kilijańska — Wed, 15 Nov 2023 18:26:06 +0000

Klocki Lego to coś ponadczasowego, poza podziałami na płeć czy wiek. Lego to kreatywność. Okazuje się też, że te pasujące ze sobą kawałki wytłoczonego plastiku mogą dosłownie odmienić życie. Po przeczytaniu książki Davida i Ferrana Agularów zobaczycie dlaczego.

Artykuł Życie z klocków. Opowieść o chłopaku, który zbudował sam z siebie pochodzi z serwisu Konfabula.

Świat pełen nadziei. Poradnik dla dzieci o empatii, dobroci i zmienianiu świata na lepsze

Monika Kilijańska — Wed, 15 Nov 2023 16:44:00 +0000

Wokół nas dużo jest osób, realnych czy rzeczywistych, których działania mogą stanowić dla dziecka wzór do naśladowania. Wykorzystując swoje ulubione książki i opowiadania jako podstawę do zgłębiania tematów empatii, życzliwości i aktywizmu, Onjali Q. Rauf w swojej książce zaznacza kluczowe elementy i umiejętności, którymi charakteryzują się ich bohaterowie, a następnie zastanawia się, w jaki sposób wszyscy możemy rozwinąć podobne umiejętności. Onjali nie tuszuje prawdziwych problemów, takich jak bieda, dyskryminacja i niesprawiedliwość, bo przecież wezwaniem do działania jest zrozumienie i zrobienie czegoś, by im przeciwdziałać.

Artykuł Świat pełen nadziei. Poradnik dla dzieci o empatii, dobroci i zmienianiu świata na lepsze pochodzi z serwisu Konfabula.

Loveless, książka o aseksualności i aromantyczności

Monika Kilijańska — Tue, 29 Aug 2023 13:04:51 +0000

"Loveless" autorstwa Alice Oseman to niezapomniana i chwytająca za serce opowieść o poznawaniu siebie i dojrzewaniu do coming outu, która podkreśla, jak ważne jest kochanie i akceptowanie siebie. Ale oferuje wiele, wiele więcej, ponieważ podkreśla, jak cenna jest przyjaźń i fakt, że jest ona tak samo ważna jak romantyczne relacje.

Artykuł Loveless, książka o aseksualności i aromantyczności pochodzi z serwisu Konfabula.