W pierwszej części „Księżycowego Miasta” dostaliśmy bohaterkę, Bryce Quinlan, która wydaje się być bohaterką do cna zepsutą, ladacznicą, narkomanką lub, jak kto woli, cieszącą się życiem i biorącą z niego wszystko co może. Stroni od związków, Fae i samców alfa ma za dupków, więzi rodzinne nie są dla niej aż tak ważne co przyjaźń. Wszystko, co zbudowała, wali się w jedną noc. Noc, podczas której ginie jej przyjaciółka jak i cała jej część watahy zmiennokształtnych. Teraz będziemy kontynuować śledztwo, które dziewczyna i jej anioł prywatnie toczą w tej sprawie.

Niels Oxen, Margarethe Franck, a nawet potężny Axel Mossmann zostali odsunięci na bok przez Danehof. Wciąż żyją, ale nie powinni mieć okazji, aby kiedykolwiek znów być niebezpieczni dla Danehofu. Ale nie da się ich tak łatwo wyłączyć! Oto tom kończący trylogię o Oxenie - „Zamrożone płomienie”.

Pamięć ludzka jest ulotna. Dlatego wiele wspomnień byłych więźniów obozów koncentracyjnych i zagłady wydawanych po II wojnie światowej wydanych w druku, zawierają pewne luki, uogólnienia. Nie pokazują codzienności, tylko najbardziej zapamiętane chwile walki o przeżycie. Ale w wypadku wspomnień więźnia obozów Mauthausen i Gusen, malarza Alda Carpiego, jest inaczej. Carpi pisał bowiem na bieżąco.

Czasem życie pisze lepsze scenariusze niż autorzy książek. Niestety dotyczy to także dramatów. Choć „Chłopiec, który przeżył Auschwitz” ma pozytywne zakończenie, które można już po tytule wyczytać, to jednak większość fabuły wywołuje przerażenie. Że też ludzie ludziom mogli zgotować taki los, jaki zgotowano małemu pięcioletniemu Griszy Żukowowi.