Całkiem poradnikowo

Pierwsza wizyta u ginekologa

Wizyta u ginekologa – dla niektórych równie nieprzyjemna co u dentysty – wcale nie musi być straszna. Nie dotyczy ona także tylko dziewcząt, które rozpoczęły aktywność seksualną. Bywa, że już kilkumiesięczne niemowlęta muszą zostać zbadane przez lekarza tej specjalności.

Kiedy warto pomyśleć o wizycie u ginekologa z dzieckiem?

Najważniejsze jest przygotowanie psychiczne dziecka już rozumiejącego co nieco do wizyty. Warto pokrótce opowiedzieć jak będzie przebiegać pierwsze spotkanie z lekarzem.

Co powinno Cię zaniepokoić, by udać się do ginekologa?

– podejrzenie synechii czyli sklejenia warg sromowych
– krwawienie z dróg rodnych, nieprzyjemna wydzielina, zaczerwienienie warg sromowych
– obrzęk lub wydzielina z sutków
– ciało obce w pochwie
– ból podbrzusza (jeśli wykluczamy problemy z kolkami czy wzdęciami, nieżytem itp.)
– asymetria piersi
– wczesna (poniżej 12 roku życia) lub późna (po 16 roku życia) miesiączka
– owłosienie na twarzy i klatce piersiowej
– nadmierny trądzik
– zaburzenia rozwoju i wzrostu
– podejrzenie molestowania
– planowanie rozpoczęcia współżycia

Czego spodziewać się podczas wizyty?

Badanie może być przeprowadzane na fotelu ginekologicznym, kozetce, a nawet na kolanach mamy. Oczywiście wszystko zależy od wieku dziecka.

Lekarz ogląda skórę dziecka w okolicach krocza, odbytu, podbrzusza, ud, by ocenić rozwój zewnętrznych narządów płciowych i owłosienia. U małych dzieci i dziewcząt nieaktywnych seksualnie przeprowadza się badanie dwuręczne zestawione przezodbytnicze w celu oceny narządu rodnego, a w niektórych przypadkach klinicznych można wykorzystać wzierniki dziecięce (ogrzane, zwilżane 0,9% roztworem NaCl) lub waginoskop.

U dziewcząt aktywnych seksualnie przeprowadza się badanie ginekologiczne poprzez wziernikowanie pochwy odpowiednio dobranym wziernikiem oraz badanie dwuręczne zestawione. Warto pobrać rozmaz cytologiczny.

Ostatnią częścią badania ginekologicznego jest badanie USG narządów miednicy mniejszej, które można wykonać głowicą przezbrzuszną przy wypełnionym pęcherzu moczowym lub rektalną (małe dzieci i dziewczęta nieaktywne seksualnie) oraz głowicą dopochwową (dziewczęta aktywne seksualnie). Badanie to pozwala na ocenę stopnia rozwoju i prawidłowości narządów płciowych, grubości endometrium, liczby i wielkości pęcherzyków jajnikowych oraz wykrycie obecności torbieli i guzów jajnika.

Do wizyty u ginekologa nie jest potrzebne skierowanie.

Ginekolog, nieletnia a prawo

Wizyta osoby nieletniej u lekarza ginekologa powinna odbywać się w obecności rodzica/opiekuna prawnego. Dziewczynka może poprosić o przeprowadzenie badania ginekologicznego w warunkach intymnych, bez obecności opiekuna.
U dziewcząt przed ukończeniem 16 roku życia przeprowadzenie badania ginekologicznego, procedur diagnostycznych i leczniczych (w tym i przepisanie środków antykoncepcyjnych) wymaga zgody opiekuna, a fakt stwierdzenia rozpoczęcia współżycia seksualnego nie może być przed nim przez lekarza zatajony. Dodatkowo o fakcie współżycia płciowego osoby poniżej 15 roku życia lekarz jest zobowiązany do powiadomienia odpowiednich władz – prokuratury, policji.
U dziewcząt, które ukończyły 16 rok życia, a jeszcze nie są pełnoletnie, przeprowadzenie badania ginekologicznego, diagnostyki i leczenia (w tym i przepisanie środków antykoncepcyjnych) wymaga zgody zarówno nieletniej pacjentki, jak i jej rodzica/opiekuna prawnego.