Całkiem poradnikowo

Dobre zwyczaje dla dzieci

Wycho­wy­wa­nie dzie­ci może być satys­fak­cjo­nu­ją­cym doświad­cze­niem, ale wią­że się to rów­nież z dużą odpo­wie­dzial­no­ścią . Ary­sto­te­les słusz­nie powie­dział: „Dobre nawy­ki powsta­łe w mło­do­ści czy­nią róż­ni­cę.” Tak więc, jeśli wycho­wa­my dziec­ko dobrze, gdy doro­śnie sta­nie się szczę­śli­wym i doj­rza­łym doro­słym.

Wie­lu rodzi­ców uwa­ża, że wycho­wa­nie tzw. twar­dą ręka zapew­ni wzo­ro­we zacho­wa­nie. Jest to dale­kie od praw­dy, ponie­waż takie podej­ście ma wie­le wad. Dziec­ko gdy doro­śnie będzie albo ule­głe albo zawzię­te. Z dru­giej stro­ny podej­ście bar­dzo pobłaż­li­we, w nie­któ­rych przy­pad­kach, może stłu­mić pra­wi­dło­wy osąd dziec­ka.

Rodzi­ce, któ­rzy kocha­ją swo­je dzie­ci, będą codzien­nie roz­ma­wiać z nimi i wła­ści­wie dys­cy­pli­no­wać. Trze­ba im poka­zać jakie to są te dobre zwy­cza­je i nawy­ki. Jako rodzic, musisz rów­nież zachę­cić dziec­ko do wpro­wa­dze­nia tych nawy­ków w codzien­ne życie. Ist­nie­je pew­na ety­kie­ta, któ­rą dziec­ko musi roz­wi­jać, aby móc w przy­szło­ści być odpo­wie­dzial­nym, nie­za­leż­nym i wykształ­co­nym.

Dobre zwyczaje dla dzieci:

Zdrowy tryb życia

Dziec­ko musi być poin­for­mo­wa­ne o zna­cze­niu jedze­nia warzyw i innych pożyw­nych potraw. Powin­no zro­zu­mieć, że codzien­ne ćwi­cze­nia lub gry na świe­żym powie­trzu są nie­zbęd­ne dla dobre­go zdro­wia. Ponad­to uświa­dom dziec­ku złe nawy­ki, takie jak pale­nie, picie lub nar­ko­ty­ki. Wytłu­macz mu jak szko­dli­we dla jego zdro­wia są te używ­ki.

Szacunek

Dzie­ci rodzą się nie­win­nie i są napraw­dę dobry­mi obser­wa­to­ra­mi. Odbie­ra­ją sygna­ły i instruk­cje, jak żyć, dostrze­ga­jąc oto­cze­nie. Muszą być uczo­ne sza­no­wa­nia nie tyl­ko star­szych, ale tak­że dzie­ci z ich gru­py wie­ko­wej. Powin­ny być uprzej­me i peł­ne sza­cun­ku pod­czas roz­mo­wy z inny­mi. Naj­lep­szym spo­so­bem, aby zaszcze­pić ten zwy­czaj u dziec­ka jest mieć sza­cu­nek do sie­bie i dziec­ka. Jako rodzic, Two­im obo­wiąz­kiem jest dobry przy­kład dla two­je­go dziec­ka, tyl­ko wów­czas dziec­ko będzie słu­chać star­szych.

Zachowanie

Czę­sto oglą­da­my dzie­ci zacho­wu­ją­ce się z dużą agre­sją i aro­gan­cją, nęka­ją­ce młod­szych. Napa­dy zło­ści rów­nież wyni­ka­ją ze skłon­no­ści do bycia upar­tym. Jeśli zauwa­żysz te cechy u dziec­ka, to czas, aby usiąść i uświa­do­mić mu, że jego zacho­wa­nie wobec innych jest błęd­ne i że powin­no trak­to­wać wszyst­kich rów­no­mier­nie. Jeśli uwa­żasz, że Two­je dziec­ko jest agre­syw­ne, pomóż mu roz­wi­jać zwy­czaj kon­tro­lo­wa­nia gnie­wu i naucz jak ma się wyci­szyć. Ponad­to, jako rodzic, powi­nie­neś być czuj­ny o bez­pie­czeń­stwo Two­je­go dziec­ka i chro­nić je przed zastra­sza­niem przez innych.

Być człowiekiem

Dziec­ko musi być nauczo­ne być pokor­nym, kocha­ją­cym i trak­to­wać wszyst­kich w rów­nym stop­niu. Dzie­ciak, któ­re jest pomoc­ny ma też w sobie poko­rę. Zwy­czaj poma­ga­nia star­szym oso­bom, np. dziad­kom w róż­nych sytu­acjach, takich jak nosze­nie zaku­pów lub pomoc w przej­ściu przez uli­cę nauczy dziec­ko poko­ry i sza­cun­ku. Nie może rów­nież być okrut­ne wobec zwie­rząt i powin­no nauczyć się współ­czu­cia i prze­ba­cza­nia.

Higiena osobista

Poza tymi nawy­ka­mi, utrzy­ma­nie pod­sta­wo­wej higie­ny kształ­tu­je tak­że oso­bo­wość dziec­ka. Powin­no zawsze myć zęby przed pój­ściem do łóż­ka, zakry­wać usta pod­czas kasz­lu lub kicha­nia, pra­wi­dło­wo myć ręce przed i po posił­ku, a tak­że po wizy­cie w łazien­ce.

Prawdomówność

Naucz dzie­ci, by zawsze mówi­ły praw­dę, ponie­waż kłam­stwo skom­pli­ku­je sytu­ację. Muszą nauczyć się przy­zna­wać się do złe­go postę­po­wa­nia, czy to celo­we­go czy przy­pad­ko­we­go. Powin­ny się nauczyć prze­pra­szać, zamiast pła­kać i / lub ucie­kać.

Uprzejmość

Oprócz powyż­szych cech, dziec­ko musi nauczyć się włą­czać czte­ry magicz­ne sło­wa do codzien­ne­go słow­ni­ka: “pro­szę”, “prze­pra­szam”, “dzię­ku­ję” i “mile widzia­ne”. Rów­nież dziec­ko nie powin­no prze­ry­wać star­szym, gdy mówią.

Uważaj na słownictwo

Dziec­ko musi powstrzy­mać się od obra­ża­nia osób doro­słych lub innych dzie­ci. Musi nauczyć się nie uży­wać obraź­li­we­go języ­ka. To jest coś, cze­go musisz je nauczyć jako rodzic, bar­dzo ostroż­nie. Pod­czas oglą­da­nia gry lub dys­ku­to­wa­nia o czymś nie nale­ży prze­kli­nać przy swo­ich dzie­ciach, ponie­waż szyb­ko łapią te rze­czy, a zanim się zorien­tu­jesz, mogą zawsty­dzić Cię przed inny­mi.

Pewność siebie

Rodzi­ce muszą pra­co­wać nad zaszcze­pie­niem pew­no­ści sie­bie u dzie­ci. Jest to waż­ne, ponie­waż wie­le wad cha­rak­te­ru wystę­pu­je z powo­du niskiej samo­oce­ny. Trze­ba ich nauczyć, by doce­nia­ły poczu­cie wła­snej war­to­ści innych i nigdy nie odda­wać się żad­nym zacho­wa­niom, któ­re mogą zaszko­dzić wize­run­ko­wi kogoś inne­go. Dziec­ko nie powin­no oce­niać wyglą­du lub sta­tu­su innych osób. Kolej­nym dobrym nawy­kiem jest naucza­nie go, aby nigdy nie oce­niał ludzi na pod­sta­wie ich war­to­ści nomi­nal­nej.

Ciesz się czytaniem

Naucz dzie­ci zdo­by­wa­nia nowej wie­dzy. Niech czy­ta­ją co naj­mniej jed­ną nową książ­kę co trzy mie­sią­ce, a potem spi­sy­wa­ły w zeszy­cie to co nauczy­ły się z książ­ki. Czy­ta­nie z pew­no­ścią zaj­mie im czas, popra­wi wyobraź­nię i zwięk­szy ich słow­nic­two.

Niezależność

Doro­słe życie może być skom­pli­ko­wa­ne, jeśli nie nauczysz swo­ich dzie­ci pod­sta­wo­wych umie­jęt­no­ści prze­trwa­nia, takich jak goto­wa­nie, mycie, czysz­cze­nie, war­tość pie­nią­dza, zdro­we myśle­nie, punk­tu­al­ność i robie­nie rze­czy same­mu. Jeśli tego nie zro­bisz, cią­gle będą pole­gać na tobie. Zacznij naukę odpo­wie­dzial­no­ści od małych rze­czy i nagra­dzaj je za reali­za­cje powie­rzo­nych im zadań.

Wdzięczność

Możesz popro­sić dziec­ko o przy­po­mnie­nie wszyst­kich dobrych rze­czy, któ­re mia­ły miej­sce w cią­gu dnia i naucz dziec­ko wdzięcz­no­ści za nie. Jest tak wie­le rze­czy, któ­re uwa­ża­my za oczy­wi­ste, takie jak rodzi­na, żyw­ność, ubra­nia, schro­nie­nie, ener­gia elek­trycz­na, woda, pie­nią­dze, zdol­ność do czy­ta­nia i pisa­nia itp. Naucz­cie swo­je dziec­ko, by było wdzięcz­ne za te rze­czy, co z kolei będzie pod­wa­li­ną, aby sta­ło się odpo­wie­dzial­nym doro­słym.

Naucza­nie dobrych nawy­ków zapew­ni, że małe dzie­ci sta­ną się zdy­scy­pli­no­wa­ne, kocha­ją­ce i opiekuńcze.Nie tyl­ko będą mieć  siłę, by zmie­rzyć się ze świa­tem, ale tak­że moż­li­wo­ści by osią­gnąć suk­ces w życiu.

Fot. win­ght­bros­fan, CC BY 2.0

Arty­kuł napi­sa­ny pod patro­na­tem skle­pu dla dzie­ci puppo.pl/ — inter­ne­to­wy sklep dla dzie­ci.

29 komentarzy

  • Pani Miniaturowa

    Naj­bar­dziej mi się podo­ba frag­ment o wdzięcz­no­ści i praw­do­mów­no­ści. Tro­chę sil­nej woli kosz­to­wa­ło mnie nauczyć dziec­ko, że praw­da zawsze jest nagra­dza­na w taki czy inny spo­sób. A wra­ca­jąc do wdzięcz­no­ści, chy­ba zacznie­my co wie­czór roz­ma­wiać z małym z cze­go jest dziś szcze­gól­nie zado­wo­lo­ny.

  • Asia Kwaśniewska

    Jesz­cze nie wycho­wu­ję dziec­ka, ale widząc cza­sem jak to robią inni moż­na się zała­mać. Trze­ba na pew­no mieć sil­ną wole aby te wszyst­kie zwy­cza­je wpo­ić.

  • Motyw Kobiety

    Super ! Napraw­dę pięk­ne. Ja sobie myślę, że trze­ba być auto­ry­te­tem przede wszyst­kim. To zna­czy być taki­mi oso­ba­mi. Jak sobie łażę po świe­cie, to z bólem zauwa­żam , że wie­lu o ile nie więk­szość rodzi­ców jest źle wycho­wa­nych- albo nabra­ło złych nawy­ków. Np.wielu doro­słych ludzi depre­cjo­nu­je inne oso­by w obec­no­ści dziec­ka (przy­kład “Ta wasza nauczy­ciel­ka jest głu­pia”) albo każe kła­mać dziec­ku.

    • Monika | Konfabula.pl

      To też przy­kład, choć zły, jaki daje­my dzie­ciom. Dla­te­go uwa­żać nale­ży na każ­dym kro­ku. Posia­da­nie jed­nej twa­rzy (np. ucze­nie prze­cho­dze­nia na zie­lo­nym świe­tle i sto­so­wa­nie się same­mu do tego) jest bar­dzo cen­ne w wycho­wa­niu.

  • BeztroskaMama

    Nie będąc jesz­cze rodzi­cem nie zda­wa­łam sobie spra­wy z tego jaka odpo­wie­dzial­ność spo­czy­wa wła­śnie na rodzi­cach. Teraz wiem, że to my jeste­śmy odpo­wie­dzial­ni za nasze dzie­ci. To od nas zale­ży na jakich ludzi wyro­sną. Dla­te­go zro­bię wszyst­ko żeby moja cór­ka wyro­sła na dobre­go i szczę­śli­we­go czło­wie­ka.

  • Marta Korotko

    Wszyst­ko cze­go dziec­ko może się nauczyć wycho­dzi przede wszyst­kim z domu. To od nas samych zale­ży jaki przy­kład damy dziec­ku, jak zmo­ty­wu­je­my i jaką obie­rze­my dro­gę, by wycho­wać dziec­ko naj­le­piej jak się da. Dopie­ro teraz, gdy widzę cze­go moje dziec­ko uczy się każ­de­go dnia, jak dora­sta, widzę, jak wiel­ki obo­wią­zek i odpo­wie­dzial­ność spo­czy­wa na nas, rodzi­cach.

  • Zwykła Matka

    Sta­ram się by cor­ka widzia­ła u nas wszyst­ko to cze­go wyma­gam od niej, ale wia­do­mo, że dziec­ko ma swo­je okre­sy bun­tu 🙂 Myślę, jed­nak, że te wpa­ja­nie pew­nych rze­czy zapro­cen­tu­je w przy­szło­ści 🙂

  • Agata Chmielewska

    Codzien­nie przy­po­mi­nam swo­im dzie­ciom o naj­waż­niej­szych spra­wach, by potra­fi­ły żyć w zgo­dzie ze spo­łe­czeń­stwem, mam nadzie­ję ‚że kie­dyś dosto­su­ją się do tego wszyst­kie­go

  • Marlena Hryciuk

    To bar­dzo waż­ne. Wycho­wa­nie dziec­ka to wca­le nie jest pro­sta spra­wa. Od nie­daw­na zaczę­łam pra­cę w przed­szko­lu. Dzie­ci są róż­ne, mają róż­ne nawy­ki i przy­zwy­cza­je­nia. Nie­któ­re z nich choć małe, uwa­ża­ją że wszyst­ko im się nale­ży i że wszyst­ko wymu­szą pła­czem i wiskiem. Same mówią, że w domu może to i to, że na wszyst­ko jest pozwo­le­nie. Wie­le im tłu­ma­czę i roz­ma­wiam z nimi, zaczy­ną­jąc od takich pod­staw jak kodeks. W domu mam 2 let­nie­go syn­ka. Rów­nież sta­ram się od począt­ku wpa­jać mu dobre nawy­ki i zacho­wa­nia choć nie zawsze jest lek­ko. Obo­je z mężem sta­ra­my się być przy­kła­dem.

  • Ajga Pisze

    Nie jestem jesz­cze mamą, ale cio­cią rocz­nej dziew­czyn­ki. Przy niej na wła­sne oczy mogę zoba­czyć, że wycho­wa­nie dzie­ci wca­le nie jest pro­ste. To jed­no z naj­więk­szych wyzwań

  • Pau - 5razones

    Myślę że złość, agre­sja i cza­sa­mi inne tego typu zacho­wa­nia to zwkasz­cza u malych dzie­ci pro­blem radze­nia sobie ze swo­imi emo­cja­mi. Dla­te­go dla mnie prio­ry­te­tem jest dac dziec­ku wspar­cie kie­dy doświad­cza róż­nych emo­cji, pomóc mu je roz­po­znać, nazwać i sobie z nimi pora­dzić

  • naszebabelkowo.blogspot.com

    Wycho­wa­nie dziec­ka to chy­ba naj­trud­niej­sze wyzwa­nie, przed jakim do tej pory sta­nę­łam — zwłasz­cza że sama też mam mnó­stwo wad i nale­żę do tych “trud­nych” jed­no­stek. War­to pra­co­wać nie tyl­ko nad małym czło­wie­kiem — ale i nad sobą, żeby dawać mu dobry przy­kład.

  • Bookendorfina Izabela Pycio

    Uni­wer­sal­ne war­to­ści, takie jak sza­cu­nek, zro­zu­mie­nie, moty­wo­wa­nie, ucze­nie otwar­to­ści na świat i ludzi, samo­dziel­no­ści, jak naj­bar­dziej powin­ny wieść prym. Oczy­wi­ście, trze­ba wszyst­ko uwzględ­niać indy­wi­du­al­nie, mam dwój­kę dzie­ci i każ­de z nich wyma­ga inne­go sty­lu wycho­wa­nia, co utrud­nia życie, ale przy­no­si efek­ty. 🙂

  • DookolaPracy

    Jakież to uni­wer­sal­ne! 🙂 Wszyst­ko zaczy­na się od nas: jeśli my będzie­my dawać dobry przy­kład, to spo­ra szan­sa, że mło­dy czło­wiek będzie postę­po­wać podob­nie!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *