Kiedy moje dziecko było w przedszkolu, nauczycielka rozmawiała z dziećmi kim chcą zostać. Poza sportowcami, youtuberami, emerytami i bezrobotnymi (tak, tak!) zdarzył się mój syn, który zapragnął zostać prezydentem, a jak mu nie wyjdzie to dostawcą pizzy. Jako rodzic cieszę się nie tylko dlatego, że ma plan B, ale także dlatego, że powstają książki przeznaczone właśnie dla takich przyszłych głów państwa jak on.

Za każdym razem, gdy zbliżają się ważne wybory, wielu rodziców i nauczycieli zaczyna zastanawiać się, jak uczyć dzieci demokracji. Prawo do głosowania stanowi oczywiście ogromną część tego, co oznacza bycie obywatelem demokratycznego kraju. Ale głosowanie to dopiero początek bycia odpowiedzialnym obywatelem, a nie koniec!

Chyba nie ma na świecie dziecka, które nie spytałoby "dlaczego?" choć raz dziennie. Czasem jednak sami nie wiemy dlaczego coś jest takie, jakie jest. Z filozoficznego punktu wiele rzeczy możemy dowiedzieć się z książki "Nie może być! czyli jak to jest, że coś jest" Dominiki Stadnickiej-Strzębosz i Marcin Strzębosza.

Od pewnego czasu interesuje mnie Daleki Wschód, zwłaszcza Japonia. Kiedy więc dowiedziałam się, że Wydawnictwo Tatarak wydało książkę dla dzieci o najważniejszych świętach japońskich nie mogłam przejść obok tej informacji obojętnie. Tak oto trafiła ona w moje ręce i... cóż, może i dzieci ja przeczytają, ale to na mojej półce ona zostanie!

Świat baśni i bajek zawsze mnie fascynował. Zaczytywałam się w takich pozycjach jak "Bajarka opowiada" czy "Baśnie z dalekich mórz i oceanów". Kochałam dzieła Andersena, braci Grimm czy Puszkina. I choć jestem dorosła, nadal wracam do niektórych z nich. Nie tylko dlatego, że czytam je dzieciom, ale dlatego, że lubię. Nic więc dziwnego, że z chęcią sięgnęłam po pozycję, która pozwala nie tylko zawędrować wyobraźni do fantazyjnych krain, ale i nauczyć czym są emocje.